Forfaiting w obrocie handlowym

Forfaiting polega na zakupie terminowych wierzytelności przedsiębiorstw. dostarczających towary bądź uslugi, przez^wyspeqa4i2owane~~mstytucje forfaitingowe. Przedmiotem transakcji są wierzytelności średnio i długoter- minoweTpfzy^akupie których dochodzi do całkowitego przejęcia ryzyka wypłacalności dłużnika (wskazuje na to sama nazwa – a forfait – ku-pić/sprzedać coś bez ryzyka). Forfaiting można zatem traktować jako technikę finansowania handlu zagranicznego, przedmiotem której są wierzytelności wekslowe i bezwekslowe o terminach płatności od 6 miesięcy do 7 lat (mogą być dłuższe).

Podmiotami forfaitingu są: 1) forfaitysta – dostawca produktów, towarów bądź usług, 2) dłużnik, 3) forfaiter, czyli instytucja forfaitingowa. Nierzadko w praktyce utożsamia się ze sobą pojęcie faktoringu i forfa-itingu. Kategorie te mają wprawdzie wspólne cechy, dotyczą one jednak je-dynie ogólnych warunków stosowania obu technik, istotne jest zatem wska-zanie na zasadnicze elementy odróżniające te kategorie (tabela nr 2).

Krótkoterminowa forma finansowania – do 180 dni Średnio i długoterminowa forma finansowania – od 6 miesięcy do 7 lat i więcej. Rzadko dotyczy obrotu wekslowego przedmiotem umowy jest na ogól finansowanie na podstawie wierzytelności wynikających z umowy dostawy i sprzedaży wyrobów oraz usług Zazwyczaj dotyczy obrotu wekslowego przedmiotem umowy są wierzytelności w wekslach oraz objęte akredytywami, a także wynikające z umów leasingu i wierzytelności księgowe

About The Author

admin

Leave a Reply