1
1
2
2
3
3
4
4
5
5

Historia faktoringu

W drugiej połowie XIX wieku centrum nowoczesnego faktoringu stanowiła Ameryka Północna, w której faktorzy zdobywali wiedze i doświadczenie w zakresie finansowego wspierania klientów i wprowadzali kolejne usługi, w tym dyskonto i zaliczkowanie przyszłych rozliczeń oraz ściąganie wierzytelności pieniężnych. Ogromną rolę przyniosła działalność niemieckich i amerykańskich agentów działających w branży tekstylnej. Przyjmowali oni również na siebie odpowiedzialność za cudzy dług (tzw. del credere). Pod koniec XIX wieku sukcesywnie rozszerzano ofertę usług, dotyczącą:

System dwóch faktorów

System dwóch faktorów łączy w sobie zalety faktoringu eksportowego i importowego. Może bowiem wszelkie formalności załatwić na miejscu, w kraju. Może także szybciej uzyskać należną mu część wierzytelności. Sku-teczniejsza jest także ocena wypłacalności importera i ściąganie należności. Istnieje również możliwość zbycia przez eksportera faktorowi wierzytelności przysługujących wobec importerów z różnych krajów.

Co w przypadku problemów ze spłatą?

• ilości roszczeń zgłaszanych przez dłużników z tytułu rękojmii i gwarancji. Trzecim składnikiem kosztów jest prowizja płacona faktorowi za przejęcie przez niego ryzyka niewypłacalności dłużników. Wysokość tej prowizji również zależy od kosztów sprawdzenia wiarygodności faktoranta i jego odbiorców. Ustalając poziom ryzyka faktor bierze pod uwagę:

Kiedy stosować zabezpieczenia?

Faktor stosuje zabezpieczenia, gdyż liczy się ze stratami Nie stosuje się dodatkowych zabezpieczeń, ponieważ forfaiter wyklucza z reguły poniesienie strat

Poza występującymi różnicami warto zwrócić uwagę na pewne podo-bieństwa faktoringu i forfaitingu, do których zaliczyć można: • praktycznie ten sam cel społeczno-gospodarczy chodzi głównie o szybkie otrzymanie kapitału,

Rządy a inwestycje

W początkowym okresie rządów pani Thatcher ekonomicznym uzasadnieniem redukcji PSBR była teza, że zmniejszenie rządowego zadłużania się pobudzi wzrost gospodarczy. Jeżeli PSBR jest

zebraniu brudu gąbką wygniatamy ją w świeżej, czystej wodzie. Kończymy płukanie, kiedy woda wyciśnięta z gąbki jest już zupełnie czysta.

Jeśli śpiwór jest pikowany w kwadraty, czyścimy kwadrat po kwadracie jeśli w pasy – to pasami, bacząc, aby nie zawilgocić sąsiedniego pola. Po upraniu zawijamy śpiwór w grube, zwykłe lub kąpielowe prześcieradło i delikatnie wyciskamy resztki wilgoci. Następnie strzepujemy go energicznie i zawieszamy na drążku w przewiewnym miejscu, często zmieniając położenie dla równomiernego przesychania. Suchy śpiwór trzepiemy witką i wieszamy na krótko w nasłonecznionym miejscu, aby spulchnić puch. Można go wówczas przykryć cienkim prześcieradłem, aby nie dopuścić do spłowienia tkaniny.

Odsetki

Najczęściej odsetki są pobierane z góry w formie dyskonta w momencie przyjęcia faktur do wykupu. Nieliczne banki oferują możliwość pobierania odsetek z dołu, forma ta jest częściej stosowana przez spółki faktoringowe, co jest głównym źródłem różnic w kosztach pomiędzy nimi a bankami. Pomimo że marże stosowane przez banki są niższe w porównaniu z podmiotami nie- bankowymi, sposób pobierania odsetek z góry niekorzystnie wpływa na sko-rzystanie z ich oferty. Banki, pobierając odsetki z góry, doprowadzają do za-wyżenia kosztu pieniądza. Przykładowo, stopa dyskonta pobierana z góry na poziomie 22% w skali roku odpowiada stopie procentowej przy oprocentowa-niu pobieranym z dołu na poziomie 28% w skali roku. Odsetki są dyskonto-wane od wysokości wykupywanej wierzytelności według obowiązującej w banku stawki i naliczane na tzw. cykl rozliczeniowy, czyli rzeczywistą liczbę dni pomiędzy datą skupu faktury a dniem poprzedzającym termin jej płatno-ści. Zdarza się, że niektóre banki naliczają odsetki w sposób przyjęty od innych rodzajów kredytów, co utrudnia faktorantom porównanie ich oferty.

Honorarium-faktoring

Honorarium-faktoring rozwija się głównie w państwach wysokouprze- mysłowionych. Przedstawiciele wolnych zawodów, np. architekci, adwokaci, lekarze itp. zawierają umowy faktoringu obejmujące należności z tytułu wy-konywanych przez siebie zawodów. W tym przypadku faktor wypłaca fak- torantowi zaliczkę i ściąga należność od dłużnika. Ta forma ma zatem cha-rakter faktoringu niewłaściwego, gdyż poza ściąganiem należności nie występują tu dodatkowe usługi ze strony faktora.

Proces zmian na przestrzeni lat

Podsumowując, proces zmian, jakim podlegała instytucja faktoringu, podzielić można na trzy etapy: 1) faktor występujący w roli pośrednika (agenta, komisanta) przyjmującego towary od producentów w komis,

-2) rozszerzenie zakresu działalności w zakresie finansowania dostawców towarów, ściągania wierzytelności i przejmowania ryzyka wypłacalności kontrahentów, 3) sukcesywne rozszerzanie zakresu usług, w tym administracyjnych. Ponieważ sama geneza faktoringu przedstawiana jest różnie i wynika

Wady umowy kredytowej

• wysokie odsetki dyskontowe, jakie należy płacić faktorowi za przekazane firmie środki stopa dyskonta przekracza z reguły stopę procentową kredytu bankowego,

– koszty usług świadczonych przez faktora (np. koszty inkasa, prowadzenia księgowości, usług marketingowych) są niejednokrotnie wyższe niż koszty ponoszone przez firmy w przypadku wykonywania podobnych czynności we własnym zakresie, a pojedyncze transakcje z reguły nie są przedmiotem finansowana przez faktora opłaty za usługi są bardzo zróżnicowane i kształtują się od 0,7% do 3% kwoty wierzytelności (mogą również sięgać 10%),

Metafaktoring

W faktoringu powierniczym faktor nie przejmuje ryzyka wypłacalności, a jedynie zarządza wierzytelnościami przedsiębiorstwa. Oznacza to, że bank obsługujący przedsiębiorcę upoważnia faktora do wykonania określonych usług faktoringowych na rzecz przedsiębiorstwa, a także do wypełnienia czynności, które są niezbędne dla ściągnięcia wierzytelności. W tym przypadku faktor pełni jedynie funkcję usługową, bezpośrednio związaną z powierniczym zarządzaniem wierzytelnościami przedsiębiorcy. Sytuacja ta jest korzystna dla przedsiębiorcy, gdyż nie ma on powiązań prawnych z faktorem. Stronami umowy faktoringu są bank faktoranta oraz faktor.