1
1
2
2
3
3
4
4
5
5

Refaktoring

Operacja refaktoringu polega na zbyciu wierzytelności handlowej przez podmiot, który uprzednio dokonał jej skupu na podstawie umowy faktoringu. Wierzytelność oferowana jest do skupu przez faktora z wcześniej zawartej umowy, zaś zyskiem dla niego jest różnica pomiędzy ceną skupu a ceną sprzedaży tej wierzytelności.

W praktyce gospodarczej refaktoring może być transakcją jednorazową bądź też występować na zasadach stałej współpracy. Podobnie jak w przypadku faktoringu, również refaktoring może mieć charakter pełny

Historia faktoringu

W drugiej połowie XIX wieku centrum nowoczesnego faktoringu stanowiła Ameryka Północna, w której faktorzy zdobywali wiedze i doświadczenie w zakresie finansowego wspierania klientów i wprowadzali kolejne usługi, w tym dyskonto i zaliczkowanie przyszłych rozliczeń oraz ściąganie wierzytelności pieniężnych. Ogromną rolę przyniosła działalność niemieckich i amerykańskich agentów działających w branży tekstylnej. Przyjmowali oni również na siebie odpowiedzialność za cudzy dług (tzw. del credere). Pod koniec XIX wieku sukcesywnie rozszerzano ofertę usług, dotyczącą:

System dwóch faktorów

System dwóch faktorów łączy w sobie zalety faktoringu eksportowego i importowego. Może bowiem wszelkie formalności załatwić na miejscu, w kraju. Może także szybciej uzyskać należną mu część wierzytelności. Sku-teczniejsza jest także ocena wypłacalności importera i ściąganie należności. Istnieje również możliwość zbycia przez eksportera faktorowi wierzytelności przysługujących wobec importerów z różnych krajów.

Co w przypadku problemów ze spłatą?

• ilości roszczeń zgłaszanych przez dłużników z tytułu rękojmii i gwarancji. Trzecim składnikiem kosztów jest prowizja płacona faktorowi za przejęcie przez niego ryzyka niewypłacalności dłużników. Wysokość tej prowizji również zależy od kosztów sprawdzenia wiarygodności faktoranta i jego odbiorców. Ustalając poziom ryzyka faktor bierze pod uwagę:

Kiedy stosować zabezpieczenia?

Faktor stosuje zabezpieczenia, gdyż liczy się ze stratami Nie stosuje się dodatkowych zabezpieczeń, ponieważ forfaiter wyklucza z reguły poniesienie strat

Poza występującymi różnicami warto zwrócić uwagę na pewne podo-bieństwa faktoringu i forfaitingu, do których zaliczyć można: • praktycznie ten sam cel społeczno-gospodarczy chodzi głównie o szybkie otrzymanie kapitału,

Rządy a inwestycje

W początkowym okresie rządów pani Thatcher ekonomicznym uzasadnieniem redukcji PSBR była teza, że zmniejszenie rządowego zadłużania się pobudzi wzrost gospodarczy. Jeżeli PSBR jest

zebraniu brudu gąbką wygniatamy ją w świeżej, czystej wodzie. Kończymy płukanie, kiedy woda wyciśnięta z gąbki jest już zupełnie czysta.

Jeśli śpiwór jest pikowany w kwadraty, czyścimy kwadrat po kwadracie jeśli w pasy – to pasami, bacząc, aby nie zawilgocić sąsiedniego pola. Po upraniu zawijamy śpiwór w grube, zwykłe lub kąpielowe prześcieradło i delikatnie wyciskamy resztki wilgoci. Następnie strzepujemy go energicznie i zawieszamy na drążku w przewiewnym miejscu, często zmieniając położenie dla równomiernego przesychania. Suchy śpiwór trzepiemy witką i wieszamy na krótko w nasłonecznionym miejscu, aby spulchnić puch. Można go wówczas przykryć cienkim prześcieradłem, aby nie dopuścić do spłowienia tkaniny.

Odsetki

Najczęściej odsetki są pobierane z góry w formie dyskonta w momencie przyjęcia faktur do wykupu. Nieliczne banki oferują możliwość pobierania odsetek z dołu, forma ta jest częściej stosowana przez spółki faktoringowe, co jest głównym źródłem różnic w kosztach pomiędzy nimi a bankami. Pomimo że marże stosowane przez banki są niższe w porównaniu z podmiotami nie- bankowymi, sposób pobierania odsetek z góry niekorzystnie wpływa na sko-rzystanie z ich oferty. Banki, pobierając odsetki z góry, doprowadzają do za-wyżenia kosztu pieniądza. Przykładowo, stopa dyskonta pobierana z góry na poziomie 22% w skali roku odpowiada stopie procentowej przy oprocentowa-niu pobieranym z dołu na poziomie 28% w skali roku. Odsetki są dyskonto-wane od wysokości wykupywanej wierzytelności według obowiązującej w banku stawki i naliczane na tzw. cykl rozliczeniowy, czyli rzeczywistą liczbę dni pomiędzy datą skupu faktury a dniem poprzedzającym termin jej płatno-ści. Zdarza się, że niektóre banki naliczają odsetki w sposób przyjęty od innych rodzajów kredytów, co utrudnia faktorantom porównanie ich oferty.

Proces zmian na przestrzeni lat

Podsumowując, proces zmian, jakim podlegała instytucja faktoringu, podzielić można na trzy etapy: 1) faktor występujący w roli pośrednika (agenta, komisanta) przyjmującego towary od producentów w komis,

-2) rozszerzenie zakresu działalności w zakresie finansowania dostawców towarów, ściągania wierzytelności i przejmowania ryzyka wypłacalności kontrahentów, 3) sukcesywne rozszerzanie zakresu usług, w tym administracyjnych. Ponieważ sama geneza faktoringu przedstawiana jest różnie i wynika

Wady umowy kredytowej

• wysokie odsetki dyskontowe, jakie należy płacić faktorowi za przekazane firmie środki stopa dyskonta przekracza z reguły stopę procentową kredytu bankowego,

– koszty usług świadczonych przez faktora (np. koszty inkasa, prowadzenia księgowości, usług marketingowych) są niejednokrotnie wyższe niż koszty ponoszone przez firmy w przypadku wykonywania podobnych czynności we własnym zakresie, a pojedyncze transakcje z reguły nie są przedmiotem finansowana przez faktora opłaty za usługi są bardzo zróżnicowane i kształtują się od 0,7% do 3% kwoty wierzytelności (mogą również sięgać 10%),

Metafaktoring

W faktoringu powierniczym faktor nie przejmuje ryzyka wypłacalności, a jedynie zarządza wierzytelnościami przedsiębiorstwa. Oznacza to, że bank obsługujący przedsiębiorcę upoważnia faktora do wykonania określonych usług faktoringowych na rzecz przedsiębiorstwa, a także do wypełnienia czynności, które są niezbędne dla ściągnięcia wierzytelności. W tym przypadku faktor pełni jedynie funkcję usługową, bezpośrednio związaną z powierniczym zarządzaniem wierzytelnościami przedsiębiorcy. Sytuacja ta jest korzystna dla przedsiębiorcy, gdyż nie ma on powiązań prawnych z faktorem. Stronami umowy faktoringu są bank faktoranta oraz faktor.