Podstawy metafaktoringu

W faktoringu określanym mianem – metafaktoring – występuje dodatko-wy podmiot, którym jest bank faktoranta (rysunek nr 6). Jest to jednostka, z którą faktorant ściśle współpracuje. Przedsiębiorstwo przelewa wierzytelność na swój bank, a ten następnie zawiera umowę faktoringu z faktorem.

Zawierane są więc dwie umowy, jedna pomiędzy faktorantem a jego bankiem macierzystym, druga natomiast pomiędzy tym bankiem a instytucją faktoringową. Dochodzi zatem w rezultacie do rozłożenia ryzyka wy-płacalności pomiędzy bank dostawy a instytucję faktoringową. Korzystanie z tego rodzaju faktoringu wiąże się z wyższymi kosztami.

Ten sposób korzystania z faktoringu może być szczególnie atrakcyjny dla tych przedsiębiorstw, które chcą korzystać z usług finansowych za po-średnictwem jednego banku, nie mającego jednak w swojej ofercie usług faktoringowych. Wydaje się, że te firmy, które współpracują z jednym ban-kiem od długiego czasu, nie będą chciały wiązać się z nową instytucją finan-sową, mogą obawiać się bowiem braku indywidualnego potraktowania, jak to miało miejsce do tej pory. Warto zwrócić uwagę, że koszty korzystania z metafaktoringu będą wyższe niż tradycyjne jego formy. 

About The Author

admin

Leave a Reply