Podsumowanie podstaw faktoringu

Faktoring, jako forma finansowania wierzytelności polega na odsprzedaży przez firmę przed upływem płatności, należności z tytułu dostaw towarów lub usług. Umowa faktoringu ma charakter nienazwany, opiera się zatem przede wszystkim na przepisach Kodeksu cywilnego i łączy w sobie cechy cesji wierzytelności, umowy zlecenia i dyskonta. Brak szczegółowych unormowań powoduje jednak w praktyce pewne nieścisłości w funkcjonowaniu instytucji faktoringowych oraz określanych przez nie zasad.

Biorąc pod uwagę charakter przedsiębiorczości w Polsce, dla jednostek decydujących się korzystać z faktoringu największe znaczenie ma możliwość szybkiego pozyskania środków pieniężnych. Wprawdzie wskazują one nierzadko na przydatność dodatkowych usług oferowanych przez faktorów (np. księgowe, marketingowe), jednak wizja dopływu gotówki pozostawia jakby na uboczu szereg dodatkowych elementów oferty faktoringowej. Do-tyczy to w szczególności małych przedsiębiorstw, dla których istotnym, zniechęcającym elementem są koszty usług administracyjnych. Często rów-nież nie widzą potrzeby korzystania z nich. Pozostaje jeszcze funkcja przejęcia ryzyka przez faktora, silnie zresztą akcentowana przez przedsiębiorców. Dostrzegają oni jednak istotną rozbieżność między informacją zawartą w szeregu publikacji o niemalże zbawiennym wpływie faktoringu na elimi-nowanie ryzyka niesolidności dłużników a faktyczną gotowością instytucji faktoringowych do przejmowania na siebie takiego ryzyka.

About The Author

admin

Leave a Reply