PUBLICZNE INSTYTUCJE OSZCZĘDNOŚCIOWE

Jeszcze lepszą lokctą niż rachunek w banku lub stowarzyszeniu budowlanym jest pożyczka udzielona rządowi. Rząd pożycza pie-niądze od szerokich rzesz obywateli głównie za pośrednictwem różnych publicznych systemów oszczędzania (national savings schemes), działających poprzez urzędy pocztowe. Oferta obejmuje zarówno opodatkowane, jak i nieopodatkowane systemy. Te ostatnie przyjmują głównie postać certyfikatów i obligacji, które są emitowane partiami, przy czym dla każdej emisji ustala się właściwe dla niej warunki. Certyfikaty oszczędnościowe oferują gwarantowaną (stałą) stopę procentową, jeżeli deponowane pieniądze opiewają na określone terminy. Przewidują też kary, jeśli te pieniądze podejmuje się przed upływem ważności certyfikatu. Są one normalnie sprzedawane w jednostkach opiewających na 25 funtów z ograniczeniem do maksimum 5 000 funtów.

Dla ochrony oszczędzających przed skutkami inflacji, rząd wpro-wadził indeksowane certyfikaty, nazywane czasem granny bonds (obligacje babci), ponieważ były przeznaczone dla emerytów w podeszłym wieku. Formuła obliczania dochodowości indeksowa-nych certyfikatów jest dość skomplikowana. Czwarta emisja tych certyfikatów oferuje nie tylko indeksację, ale też premiową stopę procentową za każdy kolejny rok ich posiadania. W pierwszym roku bonifikata wynosi 3%, a za każdy następny 3,25%, 3,5%, 4,5% i 6%.

About The Author

admin

Leave a Reply